Vrolijk Pasen! Een plaatje dat voorlopig nog in het schap te zien zal zijn, maar de vraag is wel voor hoe lang. PLUS supermarkten heeft al aangegeven de scharreleieren in de ban te doen, en de vraag is wie volgt. De overheid in ieder geval niet. De Partij voor de Dieren heeft het niet voor elkaar gekregen de naam scharrelei te verbieden, ondertussen is het zoeken naar creatieve nieuwe naam ook begonnen. Op de site van de NRC worden oa. genoemd, binnenei, boerderijei.
Nu het batterijei definitief uit productie is genomen in de EU is scharrelei de laagste standaard en dus zien NGO's om de luchtballon van scharrel eindelijk door te prikken. 

Het scharrelei stamt uit begin jaren 70 als alternatief ei door een NGO Rechten voor Dieren. Er is een private-marketing regeling voor het ei gekomen, dat aanvankelijk schuurei heette, maar later door een journalist als scharrelei werd geduid. De kippen konden immers vrij in de stal rondscharrelen. Een term die net als het viergranenei de boeren bepaald geen windeieren heeft gelegd. De NGO slaagde erin dat de eieren anders vermarkt werden dan bedrijven met kooi-eieren, bijvoorbeeld met een ander logo. Een Albert Heijn winkel in Eindhoven begonnen met het verkopen van deze scharreleieren in het assortiment van het midden van de jaren 1970. De bedrijven die hier aan meededen waren relatief kleine landbouwers met een stal zonder kansen in de markt, vaak wat oudere boeren die eigenlijk niet meer wilde investeren. Deze bedrijven kregen hiermee kansen om nog 10-15 jaar verder te boeren met hun bestaande boerderij. De Dierenbescherming probeerde momentum te creëren onder het publiek voor de aandacht van kooieieren, maar het duurde tot 1985 voordat Albert Heijn de kooieieren volledig in de ban deed.

Het was ook meteen hét pragmatische antwoord op een latente behoefte aan een dierenwelzijnsei (maximaal 4 kippen per m2). De eisen die aan het scharrelschema worden gesteld zijn dan ook bepaald door een bestaande situatie en op het gebied van dierenwelzijn vrij beperkt.