Broedertwist in de supermarkt zo kopte de NRC, over de concurrentie tussen keurmerken (hier nader verkend p117). Nico Roozen legt uit hoe de pyramide of change werkt. Onderop heb je de Roundtables, wat neerkomt op het Nederlandse polderen maar dan in een globale context. Hier zitten bedrijven als Unilever, Nutreco en Greenpeace, WNF en vaak ook lokale partijen en overheden aan tafel om een doelstelling en minimum norm overeen te komen. De ronde tafels voor palmolie en soja zijn hier de aansprekende voorbeelden. Vervolgens krijg je het proces waarin nieuwe hogere standaarden worden gezet, vooral bedoeld om het bedrijven mogelijk te maken om op schaalgrote verduurzaming te realiseren. Utz, Rainforest Alliance die ieder weer op basis van hun eigen culturele achtergrond in samenwerking met bedrijven standaarden ontwikkelen. En in de top zitten de veelal bekende keurmerken Fair trade/Max Havelaar die gezorgd hebben dat bedrijven meer aandacht aan hun keten zijn gaan besteden op milieu en sociale aspecten. Alle drie heb je nodig zo betoogt Nico Roozen. Maar zo betogen zowel hij als Chris Dutilh van Unilever, zijn keurmerken een noodoplossing. Keurmerken hebben gezorgd dat er druk kwam op bedrijven en vraag bij consumenten naar meer duurzamere producten. Keurmerken hebben gezorgd voor een verschuiving in het denken over hoe de keten in te richten. Op een termijn van 5-10 jaar zouden keurmerken weer overbodig zijn zo betogen zij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten